نه...این یه خداحافظی نیست...و توجیهی هم برای تاخیر نخواهد بود(مثل گاه های قبل).و البته شرمنده که نتونستم به وبلاگ شما سری بزنم و نظری بدم.مثل اینکه بالاخره منم نتونستم بجز شعر چیز دیگه ای تو بلاگم نگذارم.دلیل این نوشته هم اعلام یک سکوته...سکوتی از جنس نبودن البته.
به لطف چند نفر از بهترین دوستانم که همیشه و در همه جا و حالی در قلبم هستن مجموعه کتاب هایی در نقد و تاریخ تحلیلی شعر رو به دستم رسوندن که در ادامه مجموعه شعر هایی که خواهم گفت بسیار بسیار مفید و سازنده هستن. و این هم نظر خودم بود که تا پس از پایان مطالعات در این زمینه چشم و ذهن نازنین شما رو با شعر هایی از جنس آنچه گذشت مشغول نکنم.
البته مسلما در این مدت(شاید کمی طولانی)اینجا رو خالی نمیگذارم(با روز نگار ها و حتی اشعاری از دیگران) و حتما به وبلاگ های شما دوستان سر میزنم
و در پایان باز هم سپاس فراوان از شیدرخ ، سیاوش،آرمان و پیمان عزیز که کتاب ها رو تهیه کردن و همیشه یاور باقی موندن.
بدرود